13 Saai sprookje

"Eén van de hoogtepunten van uw reis is deze geweldige vijftien uur durende ferrytocht door en langs fjorden van de Pacific Coast, de Inside Passage. Tijdens deze tocht kunt u bij helder weer langs de kust genieten van een eeuwenoud gematigd regenwoud, watervalletjes, zeehonden en misschien wel een orca of een beer. De ferry 'Queen of the North is verder van alle gemakken voorzien."

Laten we maar met de deur in huis vallen: de ferrytocht viel zwaar tegen. Misschien kwam het door het slechte weer, de kou of onze verkeerde timing om tijdens de zwaarste golven te dineren. De ellenlange tocht kon ons niet bekoren. Toch zit er vanaf Prince Rupert weinig anders op om op de ferry te stappen, want het is de kortste weg naar Vancouver Island. Sterker nog, naar Vancouver.

De tocht voert door een beschut natuurlijk kanaal dat gevormd is tussen de kust en een keten van grotere en kleinere eilanden die evenwijdig aan de kust liggen. De eerste uren speelden zich in duisternis af, want je wordt geacht om voor zevenen al op de ferry te zijn. Als het licht wordt, ziet het in de mist liggende regenwoud er sprookjesachtig uit.

Kustlijn vanaf de veerboot

Alleen ervaar je de omgeving als een sprookje dat je al achthonderd keer eerder gehoord hebt. Zelfs het paradijs gaat vervelen, zodat we die dag onze boeken bijna hadden uitgelezen.

Het hoogtepunt van de duizend minuten durende reis duurde zo'n twee minuten. De stuurman zei door de intercom dat er orca's gesignaleerd waren en meteen staarden honderden paar ogen naar de zee.

Mony stond met het fototoestel aan bakboordzijde, ik aan stuurboord.

'Mony!!!' Mijn stem klonk extatisch, wanhopig en dwingend tegelijk. Op het bovenste dek recht onder mij zwommen drie orca's. En ik, Ralf Dukker, was de eerste van het gezelschap die ze had gespot.

Alsof het afgesproken werk was, stortte een karavaan telelenzen zich in mijn richting en wurmde Mony zich door het camerawoud heen. Van foto's maken kwam niks want de zwemmende orca's stalen ons hart.

De baby-orca deed zijn uiterste best om naast zijn moeder te blijven, terwijl de derde het tweetal leek te bewaken. Het is een voorrecht om deze magnifieke dieren in het wild te zien. En dat moet maar zo blijven.

De noordelijke helft van Vancouver Island oogde bekend. De groene bergen en de slingerende weg voelden vertrouwd. Zelfs de open gebroken weg naar Telegraph Cove kon ons niet verontrusten. Toen de bodem van onze auto voor de tweede keer het gravel raakte, stelden we onze mening bij en in een slakkegangetje bereikten we Telegraph Cove.

Het plaatsje is gelegen aan een rustige inham en er wonen maar twintig mensen. Deze vallen overigens nauwelijks op tussen de honderden toeristen die op de boardwalks langs de huisjes op palen lopen. Het was vandaag zaterdag, dag 1 van het lange Labour Day weekend, zodat alle excursies al wekenlang uitverkocht waren.

En excursies zijn hier populair, want de kans dat je in de buurt van Telegraph Cove orca's of walvissen tegenkomt is in het seizoen praktisch honderd procent. Dat komt door de Johnson Strait, een natuurlijk zeekanaal tussen Vancouver Island en het vaste land, waar elk uur maar liefst drie biljoen liter vers water door heen stroomt. De getijdencyclus duurt in dit stukje zee slechts zes uur en levert de orca's en walvissen hiermee continu een voedzame doch eenzijdige maaltijd van voornamelijk zalm.