Het begin

Wat is het eerste dat je denkt als je aan Ierland denkt?

Ik moest zelf het antwoord op die vraag schuldig blijven. Het enige dat me te binnen schoot was iets met veel groen, ruige landschappen en U2.

Daarom waren Mony en ik tijdens de voorbereiding van deze trip dan ook meer geïntrigeerd door  het tweede deel van de aangeboden rondreis. Want die speelde zich af in Noord-Ierland.

En dan denk je aan de IRA, aan Bloody Sunday, Sinn Fein, dominee Paisley en Belfast. Aan een nog prille geschiedenis en dito  vrede. Zouden we nog de krijtstrepen van omcirkelde slachtoffers op de stoep zien en iets proeven van die vierhonderd jaar oude haat tussen het katholieke en protestantse deel? Aldus geformuleerd riekt onze insteek naar rampentoerisme en, tja, dat valt eigenlijk moeilijk te ontkennen.

Hoe dan ook, onze nieuwsgierigheid was alleen maar groter geworden toen we landden op Dublin in wat later de natste zomer van de afgelopen dertig jaar zou worden. De komende dagen zouden we kennis maken met Ierse palmbomen, Ierse Amerikanen, supervriendelijke Ierse gidsen en gastheren, Ierse excentriekelingen en ontdekten we en passant dat er eigenlijk geen religieus conflict was. Net zo min als aardappelschaarste in de negentiende eeuw.

Wil je Ierland in etappes ervaren? Klik dan op onderstaande hyperlinks.