De woestijn vol spiegels

 

Het Midden-Oosten bestaat voornamelijk uit  woestijn. Het eerste dat ik deed toen we de rode woestijn van Wadi Rum inreden was de watervoorraad nog een keer inspecteren. Het tweede was me verbazen over de grootsheid van de woestijn. Een zee van ruimte en rust. Zou het niet een goed idee zijn om alle woestijnen vol te bouwen met zonnepanelen? Alles helpt toch om de olieschaarste op te vangen?

Gelukkig is dit al aan de gang. In delen van woestijnen vind je al een wouden van zonnepanelen en zonnespiegels. Vooral zonnespiegels. Als je de helft van de Gobiwoestijn volzet met zonnepanelen met een rendement van vijftien procent kun je bijna 80% van de wereldenergieconsumptie bevredigen. Die woestijn ligt bovendien vlak bij China, zodat ze niet meer kolencentrales hoeven te bouwen. Overigens zijn er in Andalusië en de Sahara betere zonne-uren. In Andalusië staat inmiddels al een zonnespiegelpark, volgens experts beter en goedkoper dan zonnecellen.

Zonsondergang Wadi Rum
 

 

 

Nevada Solar One, goed voor 40.000 huishoudens

Die Andasol-centrale bundelt met spiegels het zonlicht tachtig keer om synthetische olie te verwarmen die loopt door een buis in de brandlijn van de troggen. De tot 400 graden verwarmde olie wordt gebruikt om water in stoom om te zetten voor gebruik in een stoomturbine.

De centrale heeft binnen een jaar evenveel zonne-energie geleverd als er nodig is geweest om de centrale te bouwen. De Andasol-centrale met trogspiegels en warmteopslag vergt een investering van 300 miljoen euro. Als heel de wereld haar energie wil halen uit deze zonnespiegels, hangt er een kostenplaatje aan van 10.800 miljard euro. Dit lijkt veel, maar is niettemin betaalbaar, zeker als de olie opraakt. In de woestijn van Nevada staat er sinds 1990 al één. Door de gestegen olieprijs staat deze sinds kort weer volop in de belangstelling.

De autoriteit én marktleider op zonne-energie is Duitsland.

 

 Hun streven is dat in 2015 zonne-energie kan concurreren met de energie uit fossiele brandstoffen. En daarom investeren ze flink in onderzoek, strooien kwistig met subsidies en voegen de daad bij het woord. Nederland heeft een marginale rol op de zonne-energiemarkt.

Dat wil overigens niet zeggen dat ‘we’ of ‘onze jongens’ geen rol van betekenis spelen. Het Leeuwarder Cartesiusinstituut wijst er fijntjes op dat ze met hun innovaties in Jordanié hoge ogen kunnen gooien. Vooral door milieutechnologie te koppelen met zonne-energie. In Jordanië wil de regering de zonne-energie juist gebruiken om enorme ondergrondsewatervoorraden omhoog te pompen. Probleem is dat het water te diep zit en te zout is. Een oplossing is gelukkig in de maak.

 

Bronnen:
- Energieagentschap IEA - ‘Energy from the Desert’
- Leeuwarder Courant, 16 juni 2007 - Friese milieusector kansrijk bij zonne-energie
- NRC Handelsblad, 19 mei 2007, ‘Zee van Spiegels’
- Het Financieele Dagblad, 24 april 2007, ‘Zon, zand en goedkope elektriciteit’

Naar deel 11 van de trip door 'Jordanië'

Terug naar intro Jordanië

© Copyright by Ralf Dukker