Halalburger

 

‘Aqaba!’ De hardblauwe ogen Peter O’Toole schitteren. Hij spreekt het woord met een bijna magische klank uit. Zijn personage, de levende legende Lawrence of Arabia, heeft eindelijk de Arabische stammen verenigt en staat nu op het punt Aqaba op de Turken te veroveren.

Vandaag de dag zou Lawrence bij het aanschouwen van Aqaba zich vrijwillig hebben teruggetrokken in de woestijn. Aqaba is te vergelijken met een door de commercie verpeste Mediterrane badplaats.
Dat heeft soms zijn voordelen.


Openbare strand van Aqaba

 

 

Onze maagjes komen snel tot rust als we in de eerste supermarkt die we in Jordanië tegenkomen appelsap kopen. Ook eten we hier onze eerste broodje Halalburger van de bekende keten.

Maar voor de rest is het centrum één groot plein van souvenirkraampjes en kunnen we de ‘glass boat trip’ voor het koraal zonder meer afraden. Ronduit grappig is het publieke strand waar het een gezellige drukte is en Mony in haar korte broek een heuse bezienswaardigheid is.

Wanneer je een rustig privé-strandje zoekt en tevreden bent met een lekkere temperatuur en dito zon is Aqaba the place to be. Niettemin staat het om eerdergenoemde redenen onderaan in onze top tien van Jordanië.

 

Ramadamarathons

 


Vanavond zijn we voor een keer eens verlost van de hotelbuffetten. De gids wijst ons op een lokaal eethuis waar je vis, kip, rundsvlees of kebab kunt bestellen. Het eten wordt snel gebracht, maar wat opvalt is dat praktisch alle mensen, inclusief het personeel staart naar een hoog tegen de muur geplaatste TV. Afgezien van de enigszins luidruchtige Nederlandse toeristen kun je verder een speld horen vallen.

Soaps zijn in Jordanië, in de Arabische wereld, big business. Ze heten hier musalsal en schenken meer aandacht aan politieke en sociale thema’s dan hun westerse tegenhanger. Een erfenis uit de jaren zestig toen in de bakermat van de Arabische soap, Egypte, president Nasser de TV gebruikte om de grotendeels analfabete cultuur bij te brengen en tot een natie te smeden.

Openbaar strand met 'glass boats'

Tijdens de ramadan worden de soaps of telenovellas nonstop uitgezonden. Op elk uur wel twaalf tegelijk. Vrouwen spelen verrassend vaak een hoofdrol, maar worden zowat om het uur geslagen door de mannelijke hoofdrollen. Geen kijker protesteert, iets dat wel gebeurde toen een heldin ontdekte zwanger te zijn van haar ex-man en hem weigerde terug te nemen. Hetzelfde ging op voor een huwelijk tussen twee verschillende gelovigen.

De ober staart weer naar het scherm als hij de fruithapjes serveert. Terwijl ik naar de wc loop, zie ik hoe een soapie in badpak met een interessante cupmaat uit een zwembad stapt. En dan plotseling reclame. Mannen, vrouwen en kinderen sprinten naar het toilet. Reden voor mij om het toiletbezoek nog maar even uit te stellen.

Met dank aan
NRC Handelsblad M magazine maart 2006

R-E-S-P-E-C-T

Op ons na is de immense eetzaal verlaten. Over een kwartier komt het busje ons ophalen naar de Dode Zee en Amman. In de zaal staan zo’n vijf obers en een serveerster te wachten op betere tijden.

Ik lees in de Jordan Times dat tweehonderd Bengaalse gastarbeiders al drie weken in staking zijn. Iets dat overigens niet de belangrijkste invalshoek van het artikel was. Dat was het feit dat de stakers de minister van werkgelegenheid hadden belemmerd om in zijn auto te stappen. Deze belediging was voor de journalist aanleiding om te schrijven dat de gasten uit Bangladesh respectloos waren.

Er zijn in Jordanië ruim een half miljoen gastarbeiders. En uiteraard doen zij het minst populaire werk. Ik zie dat één van de obers een tatoeage heeft van een Koptisch kruis. De jongen komt dus uit Egypte, waar zijn geloof zwaar in de minderheid is. Zijn buurman heeft de meest donkere huidskleur en zou wel eens uit Soedan kunnen komen. Zijn gezichtsuitdrukking is een mix van verveling en geilheid.

Hij kleedt zijn Chinese collega met zijn ogen uit. Het meisje is als één van de enige aan het opruimen en lijkt de ogen van de Soedanees in haar rug te voelen. Ze is nauwelijks twintig en ziet er stoer en lief tegelijk uit. Ongetwijfeld heeft ze aardig wat meegemaakt voordat ze in dit luxehotel in Aqaba is terechtgekomen.

De rechterhand van de Soedanees gaat in de richting van het korte rokje. Op het moment dat hij zijn duim en wijsvinger in haar derrière wil planten, draait ze zich en slaat hem verontwaardigd op zijn hand. Ongetwijfeld heeft ze wat Arabische vloeken opgepikt en uit ze zich nu ook in haar moers taal. Maar één woord was voor Mony en mij duidelijk hoorbaar: respect. Ze priemt haar wijsvinger op zijn borst en de jongen is zichtbaar onder de indruk.

Ik maak nog even oogcontact met haar als we de eetzaal verlaten. Ze knikt terug. Respect, meid! Zo is het maar net.

De vlag meet 20 bij 40 meter en staat 137 meter hoog. Volgens de Jordaniërs is het de grootste vlaggemast in de wereld.

Naar deel 14 van de trip door 'Jordanië'

Terug naar intro Jordanië

© Copyright by Ralf Dukker