Rome 2

De tweede dag in Rome

Vrijdag 3 december, 24 na Christus staat voor altijd in het geheugen van de Romeinse bevolking gegraveerd. Op die dag kwam Bholus terug van zijn zegetocht die hem tot diep in West-Afrika had geleid. Niet dat de Romeinen onder de indruk waren van de zoveelste megalomane bevelhebber, nee het nieuws dat vooruitgesneld was, was de komst van de Senegalese breedbekkikker. En laat dit diertje nu een behoorlijk aantal decibellen kunnen produceren!
WC-papier kenden ze toen nog niet. Gravures uit die tijd maakten duidelijk dat de behoeftige Romein voor het reinigen een spons op een stok gebruikte. Vorig jaar is iemand gepromoveerd op de vraag: 'had iedereen een eigen sponsje of was sprake van gemeenschappelijke sponsen?'

De Bocca della Verità was
oorspronkelijk een putdeksel.

Een onderzoek, uitgevoerd op de Katholieke Universiteit Nijmegen, dat naar onze mening net zo gewichtig is als die homoseksuele eend die zijn overleden soortgenoot nog vijfenveertig minuten stevig neemt. Een medewerker van een museum zag een eend sneuvelen tegen het museumraam, pakte zijn fototoestel toen de soortgenoot tekeer ging en won enige tijd later een prijs voor meest onbenullige onderzoek.

Conclusie van de spons: iedereen had zijn eigen sponsje in die tijd. De promovendus vond een brief waarin gerept werd over zelfmoord door eten van de EIGEN spons (authentiek!). Terug naar de Senegalese breedbekkikker. Vind trouwens maar een woord met meer 'k's! Wat ook authentiek is, is de aanwezigheid van kikkers in zo'n openbaar toilet. Niet vanwege hun absorberende werking, maar hun gekwaak moest het geluid overstemmen van windjes en winden.

Na de opkomst is er tot vandaag aan toe de ondergang van het afvalwater. Sinds de tweede wereld zijn er meer dan één miljoen Zuid-Italianen in Rome komen wonen. De meeste woonden in krottenwijken, die in de jaren zeventig overgingen in de Borgate, de troosteloze betonnen wijken van de Romeinse voorsteden. De film Brutti, sporchi e cattivi van Ettore Scola uit 1976 geeft een mooi beeld van de omgeving en de mensen die er woonden.

Als je dan beseft, dat 70% van alle huizen in Rome illegaal is gebouwd, is het enigszins voor te stellen dat in dergelijke wijken geen scholen zijn, de wegverharding ontbreekt, om over riolering nog maar te zwijgen.

Waar Nederland zijn best doet om zuiveringsrendementen van tegen de 90% te halen, is binnen de bebouwde kom van Rome een ongezuiverde lozing eerder regel dan uitzondering. Als Italianen in zee gaan zwemmen, hebben ze pillen geslikt tegen tyfus en cholera. We denken dan ook niet dat hun stranden een blauwe vlag krijgen, als teken voor schoon zeewater.

En dat is bizar als je terugkijkt op de stad waar het oudste aquaduct ter wereld (één eeuw voor Christus) nog steeds operationeel is. Het is de Aqua Virgo die uitkomt bij de beroemde Trevi-fontein. Dit water is overigens drinkbaar en daarmee is alles gezegd want er zit een chloorachtig smaakje aan. Het meest recent gebouwde aquaduct dateert uit 1965, het Appio-Alessandrino dat zuidoost Rome van water voorziet. Water is er genoeg, nu nog een fatsoenlijke afvoer.

<---- Op de achtergrond de wereldberoemde
Trevi-fontein

A funny thing happened below the forum

In november 2007 ontdekten wetenschappers een grot vlakbij het Forum waar eeuwen naar is gezocht. Italiaanse archeologen onder leiding van professor Giorgio Croci melden dat er op de Palatijn, de heuvel die grenst aan het Forum Romanum, een opzienbarende ontdekking was gedaan. Volgens de Italiaanse minister van Cultuur Francesco Rutelli is dit de grot waarvan de Romeinen geloofden waar Romulus en Remus door de wolvin zijn opgevoed.

De tweeling Romulus en Remus waren ca. 800 v.C. geboren, negen maanden nadat hun moeder, de Vestaalse maagd Rhea Silvia (NL: Ria v.v Bos) was verkracht door de god Mars.

professor Giorgio Croci

minister Francesco Rutelli

Conform de Vestaalse traditie werd ze voor haar ontucht levend begraven. Mars werd de meest aanbeden god in het Romeinse Rijk. Later zijn de derde maand, een planeet en een chocoladereep naar hem genoemd.

Na hun geboorte werden de twee zonen op een mandje in een stromende rivier gegooid. Het mandje werd door het water op de kant gezet en een dorstige wolvin uit de bergen kwam op het geblèr van de jongens af. Maar wat er toen gebeurde had niemand verwacht, de dorstige wolvin bood in een grot de jongens haar tepels aan en de jongens dronken er gulzig van.

Een andere versie is dat Remus en Romulus kinderen zijn van een ‘lupa’, dat destijds niet alleen stond voor wolvin, maar ook voor publieke vrouw. Ze tippelde waarschijnlijk op de grote uitvalswegen zoals de Via Apia. Haar naam was Acca Laurentia en ze had een man c.q. beschermer genaamd Faustilus. De meeste Italianen, inclusief eerdergenoemde minister, prefereren de eerste versie en geloven verder dat het haar van Berlusconi echt is.

De wolvinnegrot of Lupercal was in de oudheid voor de Romeinen het jaarlijkse partycentrum op 15 februari, de Lupercalia.

Faustilus Pimpus

Jonge mannen uit adellijke families, Luperci genaamd, renden dan vanaf de Lupercal rond de Palatijn in een, naar men aanneemt, zuiverings- en vruchtbaarheidsritueel. Op een toga van geitenhuid na, afkomstig van een die dag vers geslachte geit, droegen de jongens geen kleren. Als ze op hun weg een vrouw tegenkwamen – ongeacht of het een Vestaalse maagd was of niet -, gaven ze haar een klap met een reep vers geitenleer, hetgeen de vruchtbaarheid zou bevorderen.

Met op afstand bediende camera's heeft professor Croci de ronde grot onderzicht. Deze bleek niet alleen behoorlijk groot te zijn (met een diameter en een hoogte van ca. 8 meter), maar ook was het plafond prachtig versierd met schelpen, mozaïeken, gekleurde stukjes marmer en in de middelste cirkel een trotse witte adelaar.
Caesar Augustus liet zijn paleis boven deze grot liet bouwen. Geruchten gaan dat Berlusconi wetgeving overweegt om de wolvinnengrot als liefdesnestje te restaureren.