1. Castel del Monte

 

Een foto met het Castel del Monte kan eenvoudigweg niet mislukken. Het reisgidsje rept van een ongewoon, mysterieus kasteel en dat klopt. Het staat letterlijk in the middle of nowhere, kent geen slotgracht of ophaalbrug en is vrij klein. Wat het zo bijzonder maakt is de bouwkundige verwerking van het getal acht. De vesting kent acht achthoekige torens, heeft op elke verdieping acht kamers die in een achthoekig traject volgen.

De acht is een esoterisch getal en ik beken meteen dat ik deze term ook moest opzoeken. Esoterie omvat de diepere en vaak geheime betekenis van uiteenlopende zaken die slechts onder een kleine groep ingewijden bekend zijn. Een eenvoudige toepassing ervan is dat de oorspronkelijke eigenaar van het kasteel acht letters in zijn naam had; Federico de Tweede had echter ook Duits bloed in zijn aderen stromen en dat zou een lettertje gescheeld hebben. Ook ondergetekende heeft wat met dit cijfer. Ik ben geboren op de achtste van de achtste maand (uitgaande van de Romeinse kalender), mijn (echte) achternaam kent acht letters, net als mijn beide hobby’s (racefiets, schrijven). Het kan ook zijn dat ik bevestiging zoek voor iets waar ik in wil geloven, maar dat terzijde.


Castel del Monte

 


Deskundigen noemen deze restauratie met koraalsteen een mislukking.

Aan het einde van de middeleeuwen raakte het kasteel in verval en verloor het zijn mozaïekvloeren en marmeren beelden. Ook het achthoekige bad overleefde het niet. Het werd een bouwval en tot het begin van de twintigste eeuw gebruikt als schuilplaats voor het vee. Voor de som van 25.000 lire (zo rond de honderd euro) kocht de Italiaanse overheid het kasteel en besloot tot een restauratie.

Al met al is het een karakteristiek pronkkasteel in een landelijke omgeving. Mooi en indrukwekkend, als je van te voren niet al te hoge verwachtingen hebt.

 

Stupor Mundi

“De verbazing van de wereld” of Stupor Mundi was de bijnaam van Frederik de Tweede (1194-1250). Hij mocht zich rond 1200 keizer van het Heilige Roomse Rijk noemen. Zijn machtsbasis lag op Sicilië waar hij nauw contact had met de islam. Dat deed hij op een opmerkelijke manier.

Eerst nam hij op Sicilië de macht over van de Saracenen, de huidige Irakezen. In plaats van zijn vijand te vernietigen, besloot hij zijn gevangen genomen Saracenen te huisvesten. Ze mochten de kathedraal in een moskee vervangen en zo ontwikkelde zich onder de toekomstige Arabieren een gezond respect tegenover Frederik. Hij rekruteerde zijn lijfwacht uit de Saracenen en kreeg van de paus de bijnaam ‘de gedoopte sultan’.

Dat Frederik II geen ‘gewone’ machtshebber was bleek al uit het mystieke Castel del Mondo. Frederik was nieuwsgierig en wilde alles weten, zelfs als morele grenzen moesten worden overschreden.


copyright picasaweb.google.com

 

Zo hoorde Frederik bijvoorbeeld dat duiker Cola Pesce kan duiken tot een diepte waar volgens de overlevering goddelijke machten huizen. De arme duiker werd door de keizer keer op keer gedwongen het diepe in te gaan. Onnodig te vermelden dat de duiker het niet overleefde.

Ook was Frederik geïnteresseerd in de menselijke stofwisseling: wie verteert zijn eten beter, iemand die een uur slaapt of iemand die in dezelfde tijd een uur rent? Zijn oplossing was eenvoudig: snijdt de twee aangewezen vrijwilligers open om te kijken hoe het precies zit.

Was hij maar nieuwsgieriger geweest naar een kuur voor diarree, want dat was waaraan hij uiteindelijk bezweek.

 

 

Versteende popcorn

‘No touching!’ Gids nummer één loopt waakzaam achteraan de groep die de zes miljoen jaar oude druipsteengrotten bezoekt. Ons gezelschap ziet er inderdaad subversief uit, wat wordt bevestigd door bescheiden flitsen van fototoestellen. ‘No photo’s’, zegt gids nummer twee en ze zet haar woorden kracht bij door met een laserpen te wijzen op de camera’s. Sommigen zien dit als een uitdaging en slagen er uiteindelijk in niet eens zulke gekke foto’s te maken.

De grotten vallen een beetje tegen. ‘Kijk, omgekeerde kaars. En daar heb je popcorn.’ Voor de volstrekt fantasielozen legt de gids uit  wat je in de druipsteenformaties allemaal kunt ontdekken. Gelukkig is het er koel en zijn de WC’s redelijk schoon.


De hal van de grotten van Castellana

 

Naar deel 2? Klik hier

 

Terug naar intro Zuid Italië? Klik hier

 

© Copyright by Ralf Dukker